Loop je vast tussen wat je voelt en wat je denkt?
Bij Goed Moment begeleid ik mensen die merken dat bescherming hen niet langer helpt, maar belemmert. Samen onderzoeken we wat er nodig is om weer in verbinding te komen met jezelf én met de ander.

Soms sluiten we ons hart af.
Niet omdat we geen liefde willen geven.
Niet omdat we niet willen voelen.

Maar omdat ons hoofd het overneemt.
Het hoofd dat zegt “Ik bescherm je. Ik wil alleen het beste voor je.”

En dus bouwen we muren.
Muren van controle.
Van analyseren.
Van afstand houden.

Vaak is daar een goede reden voor.
Er was een moment misschien lang geleden, waarop voelen te veel pijn deed.
Het hoofd sprong bij.
Voorzichtig.
Verstandig.

Maar wat ooit bescherming was, kan langzaam veranderen in iets anders.
In afstand.
In eenzaamheid.
In het gevoel dat je jezelf kwijt bent geraakt.

Het hart verdwijnt niet.
Het wacht.
Achter tralies van redelijkheid en zelfbeheersing.
Zacht kloppend.
Trouw aanwezig.

Tot je merkt,
wat mij veilig moest houden, houdt me nu tegen.

Echte veiligheid zit niet in afsluiten.
Niet in alles begrijpen of beheersen.
Echte veiligheid ontstaat wanneer je leert dragen wat je voelt.
Wanneer hoofd en hart elkaar weer mogen ontmoeten.

Thuiskomen bij jezelf vraagt geen radicale keuzes.
Het is geen óf denken óf voelen.
Het is leren samenwerken.

Met compassie.
Met zachtheid.
En ja ook met lef.

Want pas wanneer denken en voelen elkaar weer durven te vertrouwen,
ontstaat er ruimte.
Voor vrijheid.
Voor verbinding.
Voor kracht van binnenuit.

Misschien is dat de uitnodiging van dit moment.
Niet om je hoofd het zwijgen op te leggen,
maar om je hart weer een stem te geven.

Voor jezelf.
En van daaruit voor de ander.